Του ανεβαίνει και τον καβαλάει αργά και βαθιά

Φιλιούνται στο κρεβάτι μπροστά σε ένα τεράστιο παράθυρο, εκείνη ακόμα με λευκό πουλόβερ. Τα χέρια του πάνε στα στήθη της, το πουλόβερ βγαίνει και εκείνη μπαίνει στα τέσσερα για να την πάρει από πίσω. Τον παίρνει στο στόμα, τον δουλεύει με το χέρι ανάμεσα σε άλλα φιλιά και μετά του ανεβαίνει, πρώτα με την πλάτη και ύστερα σκυμμένη πρόσωπο με πρόσωπο. Ξαπλώνει ανάσκελα και εκείνος μπαίνει ανάμεσα στους μηρούς της ως το τέλος. Ο χειμωνιάτικος ήλιος τους σκιαγραφεί στο τζάμι, με πέτρινο τοίχο και χοντρή πλεκτή κουβέρτα. Ο ρυθμός μένει μαλακός και κοντινός: μακριά φιλιά, τα χέρια του στον κώλο και στο στήθος, τα ξανθά μαλλιά να πέφτουν πάνω τους. Νιώθει σαν αληθινό ζευγάρι, χωρίς βιασύνη και φανερά αναμμένο.