Κάθεται στο στόμα και στάζει αργά

Στον φωτεινό καναπέ μιας σοφίτας, δύο γυναίκες με δαντελένια εσώρουχα φιλιούνται και ρουφούν η μία τις θηλές της άλλης. Τα χέρια γλιστρούν σε γοφούς και στήθη ώσπου πέφτει η δαντέλα. Η μία κάθεται στο πρόσωπο της άλλης και κουνιέται ενώ μια γλώσσα δουλεύει το μουνί της. Στο χαλί γονατίζουν και δάχτυλα ανοίγουν και τρίβουν ένα ξυρισμένο μουνί. Η μία γέρνει πίσω, η άλλη χώ νεται ανάμεσα στους μηρούς της και τη γλείφει αργά, ένα χέρι στο στήθος, το στόμα ανοιχτό. Το απαλό φως, τα λευκά μαξιλάρια και τα μουσταρδί μαξιλάρια πλαισιώνουν ανοιχτό δέρμα, μια ξανθιά πλεξούδα και ένα σκούρο χτένισμα. Κοραλλί νύχια και ένα λεπτό χρυσό δαχτυλίδι λάμπουν σε κοντινά πλάνα γλώσσας, κλειτορίδας και θηλής. Ο ρυθμός μένει αργός και κοντινός, μόνο δέρμα και ανάσα, οικείο και τρυφερό.